ویلیام گدیس!
«رمان مگا»(mega- novel) پس از بروز جنگهای داخلی آمریكا پا به عرصه وجود نهاد، و رفتهرفته برای خود هویت مستقلی یافت.دو رمان معروف «زنان و مردان» نوشته ژوزف مك الروی (Joseph Mc Elroy) و «تونل» نوشته ویلیامگس (william Gass) جزء اولین رمانهای مگا به حساب میآیند كه پس از جنگ خلق شدند!
و به توصیف انسانهایی می پردازد كه پس از مشاهده جنگ و تحمل لطمات و سختیهای ناشی از آن، كاملاً تغییر یافته، به افراد دیگری مبدل گشتند!
بر همین اساس، نویسندگان «رمان میلیونی» یا "رمان مگا" به حمایت از اعمال و رفتار شخصیتهای داستانی خود پرداختند؛ و بر آن بودند تا اندیشه و ایدهای را كه باعث میشد این افراد به هر كاری روی آورند بپرورانند و از آن، حمایت كنند.
پیش از ظهور «رمان مگا»، نویسندگان مطرحی چون فیلدینگ، ریچاردسون، جورج الیوت، چارلز دیكنز و تكری، وارد این وادی شده، و به توصیف انسانهایی پرداخته بودند كه جنگ را تجربه كرده بودند و یا به هر جهت با نوعی از مصایب سخت زندگی روبرو شده بودند.
طوری که میتوان گفت: رمان مگا روایتگر رویدادهای بسیار عظیم، با حضور جمعیت عظیم انسانهاست.
البته در چند گونه ی آن برخی عناصر موجود در افسانهها و حكایات كهن، نیز اسطوره های شکست ناپذیر آمده است که باز انگار اینها نیز به نوعی محرکی هستند برای شخصیت های انسانی و پولادین این گونه ی داستانی.
تا اینکه ویلیام گدیس
رمان «شناسایی» (Recognition)را می نویسد[فردی را بهنام «هاك فیم» خلق میكند كه به خلاف دیگر شخصیتهای جنگی، پس از سپری كردن سختیها، دوست ندارد به فرد منزوی و افسردهای تبدیل شود. او بلافاصله دست به كار میشود، تا هرچه سریعتر به ثروت و قدرت دست یابد.]که در دهه پنجاه قرن بیستم،به مطرحترین رمان مگا به حساب میآمد.
در دهه هفتاد، توماس پینچون (Thomas pynchon)، با خلق رمان «عظمت رنگینكمان» توانست توجه اذهان عمومی را به خود جلب كند. در حقیقت این رمان و رمان «پسر بزغالهچران» جان بارت، بهعنوان رمانهای معاصر مگا شناخته شدند.تا پیش از ظهور گیدیس، بارت و پینچون، رمان مگا به هیچ عنوان در سطح جهان شناخته نشده بود. این در حالی است كه این نوع رمان، همچنان ناشناخته مانده، و تنها معدود منتقدین و نویسندگانی به آن توجه كرده و آن را مورد ارزیابی قرار دادهاند.
منبع:برداشت آزاد ی از مقاله ی "رمان مگا همگام با جریان ادبیات استعمار نو ":کامران پارسی نژاد
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment